داد می معرفتش آن شکرستان

عشق تو آورد قدح پر ز بلاها

گفتم می می نخورم پیش تو شاها

مست شدم برد مرا تا به کجاها

از طرفی روح امین آمد پنهان

پیش دویدم که ببین کار و کیاها