سوزنی تیز درگرفت به چنگ

خرزه در شست و خربزه بر پشت

هرزه پنداشت کور خودکامه

نکند خایه درد چون جامه

کرد زی خایه های خود آهنگ

سوزن اندر خلید در خایه

آن چنان کور جلف بی مایه