شاد دمی کان شه من آید خندان

چیست که آن پرده شود پیش صفاها

عشق چو خون خواره شود وای از او وای

کوه احد پاره شود خاصه چو ماها

باز گشاید به کرم بند قباها

گوید افسرده شدی بی نظر ما

پیشتر آ تا بزند بر تو هواها