مصرع نخست · شماره 39شب و روزست آن سپید و سیاهشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36چار طبعت بسان این افعی#37آن دو موش سیه سفید دژم#38که برد بیخ خار بن در دم#39شب و روزست آن سپید و سیاهانتخابشده40بیخ عمر تو می کنند تباه#41اژدهایی که هست بر سر چاه#42گور تنگست زان نه ای آگاه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «حکایت» است.سطر پیشینکه برد بیخ خار بن در دم→سطر بعدیبیخ عمر تو می کنند تباه←