سر ز بالا نهاده بر بالین

گفت آوخ که بر من این ده صد

بود بر من ز روزکی ده بد

کرد ویرا سوال روح امین

کای ترا عمر از انبیا افزون

چون گذر کرد بر تو دنیی دون

بر چه سان یافتی جهان را تو