گفت دیدم جهان چو تیم دو در

چون گذر کرد بر تو دنیی دون

بر چه سان یافتی جهان را تو

چون سپاری کنون روان را تو

آمدم از دری شدم ز دگر

نوز ناسوده تن ز سیر سبیل

کامد آواز پر نهیب رحیل