نشان و رنگ اندیشه ز دل پیداست بر سیما

از این سو می کشانندت و زان سو می کشانندت

مرو ای ناب با دردی بپر زین درد رو بالا

هر اندیشه که می پوشی درون خلوت سینه

ضمیر هر درخت ای جان ز هر دانه که می نوشد

شود بر شاخ و برگ او نتیجه شرب او پیدا

ز دانه سیب اگر نوشد بروید برگ سیب از وی