عجایب یوسفی چون مه که عکس اوست در صد چه

که در وی سرنگون آمد تامل ها و فکرت ها

ولی برتافت بر چون ها مشارق های بی چونی

بر آثار لطیف تو غلط گشتند الفت ها

از او افتاده یعقوبان به دام و جاه ملت ها

چو زلف خود رسن سازد ز چه هاشان براندازد

کشدشان در بر رحمت رهاندشان ز حیرت ها