بس بود زین سپس کنف کفنت

وآنچه بد بود با بدان کرده

عمرت از آس آسمان سوده

تو دمی زو چنان نیاسوده

که همی بر نتافت پیرهنت

لعل را کافتاب پروردست

از همه آفتش جدا کردست