اصل را هم به اصل باز رسان

از دل شاد مانده ای رنجور

گر تو هستی ز نسبت آدم

هم ز خود زای با کمر چو قلم

خوش به خوش بخش وناخوشی به خسان

عقل و علمست آفت منحوس

پر و بالست فتنه طاوس