کانچه آن نیست کرد هست کند

گنج بی رنج و درد بی درمان

هرچه یزدان دهد بر آن مگزین

هرچه گردون کند در آن منشین

وآنچه این بر فراشت پست کند

نقش نفسی مقیم کی باشد

هرچه آن نقش کرد بتراشد