ای در این پست مانده همچون مست

زانکه با او زمانه ساخته است

هرکه او با زمانه در سازد

عقبی او را ز پیش بندازد

شکری سوی جان و دل بفرست

تو که در بند حرص و آز شدی

همچو زر در دهان گاز شدی