ز شمس الدین تبریزی منم قاصد به خون ریزی

ازیرا آفتی ناید حیات هوشیاری را

به دست آور نگاری تو کز این دستست کار تو

چرا باید سپردن جان نگاری جان سپاری را

که عشقی هست در دستم که ماند ذوالفقاری را