تو و من کرد آدمی را دو

کالاخلاء چو لیت بینی نیست

بغض کز سنتی بود دینست

مهر کز علتی بود کینست

بی من و تو تو من بوی من تو

تو تویی من منم سر رنگست

تو چنان من چنین سر جنگست