گفت درویش را دهم دینار

بیست برداشت مرد و رفت به کار

به فدا کرد زر هرآنچه بماند

مستحق را ز رنج و غم برهاند

که مرا شاد کرد نیکو یار

بی حضور من این چنین سره مرد

مال من زان خویش فرق نکرد