سلیمان خود همی داند زبان جمله مرغان را

بجه از جا چه می پایی چرا بی دست و بی پایی

نمی دانی ز هدهد جو ره قصر سلیمان را

بکن آن جا مناجاتت بگو اسرار و حاجاتت

سخن بادست ای بنده کند دل را پراکنده

ولیکن اوش فرماید که گرد آور پریشان را