بار بی دفع و نفع مار بود

یار بد را مکن به خشم بتر

نکند شیشه کس رفو به تبر

شاخ بی برگ و میوه خار بود

مر ترا آن رفیق و یار آید

کت به نیک و به بد به کار آید

دوستانی که بی دریغ بوند