پی اومید آن بختی که هست اندر نهایت ها

تو را عزت همی باید که آن فرعون را شاید

بده آن عشق و بستان تو چو فرعون این ولایت ها

خنک جانی که خواری را به جان ز اول نهد بر سر

دهان پرپست می خواهی مزن سرنای دولت را

نتاند خواندن مقری دهان پرپست آیت ها

ازان دریا هزاران شاخ شد هر سوی و جویی شد