دوستی با خلاص کم یابی

دوست و دشمن برای جان باید

تن بود کش غذای نان باید

گر کنی چشم جفت بی خوابی

مر ترا زو وفا نخواهد خواست

که تنوریست با ترازو راست

پس تو اکنون مه به مه بد را باش