زال گفتی همیشه با دختر

شد جهان پیش پیر زن تاریک

دلش آتش گرفت و سوخت جگر

که نیازی جز او نداشت دگر

پیش تو باد مردن مادر

از قضا گاو زالک از پی خورد

پوز روزی به دیگش اندر کرد