آن شود موسی این دگر قارون

تا بوی تندرست و حکم روان

داردت خویش و دوست چون تن و جان

چون شود مویی از تو دیگرگون

سوز بی نور بینی از خویشان

راست همچون چراغ درویشان

یار دانا چو شد ترا همراه