قصد این راه کن درو ماسای

تو اگر ز آدمی چو آدم باش

راه او را نه بیش و نه کم باش

جان به کف برنه و دلیر آسای

کاین دو روزه حیات نزد خرد

چه خوش و ناخوش و چه نیک و چه بد

باش تا بیخ تو به آب رسد