کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 27

تا به گاه زوال آب کشید

چهرهٔ سناییشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 24

    صد درم مر مرا شود آمرغ

    #
  2. 25

    دلو بگرفت و رفت زی سر چاه

    #
  3. 26

    خود ز سر فلک نبود آگاه

    #
  4. 27

    تا به گاه زوال آب کشید

    انتخاب‌شده
  5. 28

    مرغ سیری از آب هیچ ندید

    #
  6. 29

    خسته شد مرد و گفت چتوان بود

    #
  7. 30

    که تن من در این عنا فرسود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 27 از «التمثیل فی اعتقادالسوء والخوف من قله الرزق» است.