بر سر پل دل وطر چه بود

نزد عامی چو پارسا سالوس

باز کن خو ز شیر خوردن پر

طمع از شیر ماده گاو ببر

در سرای خطر بطر چه بود

طین که ابلیس داشت از وی ننگ

تو چو دینش گرفته در بر تنگ