ای سنایی سخن دراز مکش

تکیه گه رحمت خدای بسست

اینت آزادمرد دین پرور

اینت محکم حدیث حکمت خر

کوتهی به نمک ز دیگ بچش

خواجه تن را طلاق ناداده

دین همی جوید اینت آزاده