تا ز بود تو برنیارد گرد

آن عزازیل با هوا پیوست

زان ورا هاویه است جای نشست

در هوا سود نیست زان برگرد

خرد همت همیشه خوار بود

عقل باشد که شاد خوار بود

گر تو از علم نردبان سازی