کز خور و خواب و عیش معزولم

رفت روزی به نزد دانایی

زیرکی پر خرد توانایی

گفت بنگر که از چه معلولم

مجسش چون بدید مرد حکیم

گفت ایمن نشین ز انده و بیم

نیست در باطن تو هیچ خلل