مصرع دوم · شماره 12که به جایی مگر که پیر و مریدشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9این حکایت ز روی نکته براند#10در معنی درو به رمز افشاند#11بشنو این را که هست قول سدید#12که به جایی مگر که پیر و مریدانتخابشده13درفتادند چون سماعی بود#14دیو را اندر آن دفاعی بود#15وجد افتاد هردو را بتمام#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «حکایت» است.سطر پیشینبشنو این را که هست قول سدید→سطر بعدیدرفتادند چون سماعی بود←