رو چو زر بایدت سفیهی کن

گشت راضی به صلح نان و پیاز

بر سر مجمع از سر آزار

گفت پورا سر از کبود برآر

ور سریت آرزو فقیهی کن

وز زر و سر همی بخواهی راست

مال و جان پدر بجمله تراست