به شست عشق دست آورد جان بت پرستش را

چو شست عشق در جانم شناسا گشت شستش را

به گوش دل بگفت اقبال رست آن جان به عشق ما

بکرد این دل هزاران جان نثار آن گفت رستش را

ز غیرت چونک جان افتاد گفت اقبال هم نجهد