از تو دین و خرد ندارد ننگ

بد و نیکت ز بیم و اومید است

شب و روزت ز خاک و خورشید است

تو هنوز آنچنان نه ای کز رنگ

هرچه ز آغاز دل به رنج بود

عاقبت ناز و عز و گنج بود

چند تر دامنی و لاف و صلف