شب او گرچه مستمند بود

از غریبی و غبن و غم رستند

بست از بهر قدر خرمن برخ

بر گریبان روز دامن چرخ

از پی روز پای بند بود

خسرو شرق شاه بهرامست

که بدو تند مملکت رامست