برم تیغ و کفن پیشش چو قربانی نهم گردن

نه شادم می کند عشرت نه مستم می کند صهبا

وگر از ناز او گوید برو از من چه می خواهی

ز سودای تو می ترسم که پیوندد به من سودا

که از من دردسر داری مرا گردن بزن عمدا

تو می دانی که من بی تو نخواهم زندگانی را

مرا مردن به از هجران به یزدان کاخرج الموتی