دلش اندر میان چشم آید

عرصه خلد شد دل از دادش

نافه مشک شد گل از بادش

از پی عدل چون به خشم آید

که شد از عدل شاه شاه تبار

گرگ با میش دوستگانی خوار

خلق او مایه ظریفانست