که بیخم نیست پوسیده ببین وصل سماتی را

شقایق را شقایق را تو شاکر بین و گفتی نی

تو هم نو شو تو هم نو شو بهل نطق بیاتی را

شکوفه و میوه بستان برات هر درخت آمد

زبان صدق و برق رو برات مومنان آمد

که جانم واصل وصلست و هشته بی ثباتی را