فراغت ها کجا بودی ز دام و از سبب ما را

اگر نه عشق شمس الدین بدی در روز و شب ما را

بت شهوت برآوردی دمار از ما ز تاب خود

اگر از تابش عشقش نبودی تاب و تب ما را

نوازش های عشق او لطافت های مهر او