زهی این کیمیای حق که هست از مهر جان او

اگر از تابش عشقش نبودی تاب و تب ما را

نوازش های عشق او لطافت های مهر او

رهانید و فراغت داد از رنج و نصب ما را

که عین ذوق و راحت شد همه رنج و تعب ما را

عنایت های ربانی ز بهر خدمت آن شه

برویانید و هستی داد از عین ادب ما را