کوه را دم فرو شود ز صدا

زخم گرزش نمود در یک دم

کشته و گور کرده هر دو بهم

صفت گرزش ار کنند ادا

مرکبش چون جز از پی حق نیست

اشهب و ادهم است ابلق نیست

روز میدان چو در دل آرد رای