کشاند دل بدان جانب به عشق چون کنب ما را

در آن مجلس که گردان کرد از لطف او صراحی ها

گران قدر و سبک دل شد دل و جان از طرب ما را

به سوی خطه تبریز چه چشمه آب حیوانست