این بود چاره اش گه زلزال

که ز مردار کس نریزد خون

خصمش از بیم او گه پیکار

نقش روی سپر کند زنهار

که ز هیبت زبانش گردد لال

هرکه بر یاد او ننوشد می

حنجرش خنجری کند بر وی