چابکان خطا و فرخارند

موی بشکافتی ز رای رزین

نیزه در دستشان میان غبار

چون به سیلاب تیره بی جار مار

ماه رویان چاچ و بلغارند

تیر گردون به نیزه بربایند

با کمر همچو نیزه برپایند