جز به تلخی نگاهبان کهر

شه که خواهد که جاه دارد ملک

به سیاست نگاه دارد ملک

زانکه نبوند قلزم و اخضر

هر کمرگه که بی شکوه بود

کمر نال و خم کوه بود

بی صهیل و صلیل و گیراگیر