همیدون به دل گفت دیو سپید

همی گل شد از خون سراسر زمین

به دل گفت رستم گر امروز جان

بماند به من زنده ام جاودان

که از جان شیرین شدم ناامید

گر ایدونک از چنگ این اژدها

بریده پی و پوست یابم رها