کز چو تو شاه گشت برخوردار

بی دلان را دل کریم تو بس

نیک و بد را امید و بیم تو بس

تا چه کردست غزنی از کردار

گر بخواهی تهی کنی ز حسام

نه فلک را ز بند چار اندام

گرچه چون آسمان بسیچد خصم