گاه میدان و وقت ایوانت

که خوشی جان ز خوشه انگور

چون در گنج عقل بگشادی

هرکسی ار ز داد دل دادی

شب اکرام و روز احسانت

دل خرد را ز جان ندای تو کرد

داد دل یافت جان فدای تو کرد