می کشد از تن شهنشاهان

تیغ تو زهر جان گزای آمد

امن تو سایه همای آمد

سر تیر تو جان بدخواهان

بر سر تیر جان برافشانند

ورچه سنگین دل آهنین جانند

گر شوی سوی کوه پایه روم