خوش بود خاصه از جهانگیران

غبغب اندر گلو چه جاه بود

آن چنان داد کن که از پی داد

کس ز عدل عمر نیارد باد

رحمت طفل و حرمت پیران

آن چنان باد پادشاهی تو

که نخواهد عدوت و خواهی تو