آن عمیدی که هست در باورد

گفت سلطان که بر من آن باشد

که دهم نامه تا روان باشد

گر بر آن نامه هیچ کار نکرد

زار بخروش و خاک بر سر کن

پیش ما وز حدیث بی سر و بن

زان سبک گفت ساکن ای سلطان