با بزرگی که آمدت حاصل

من به شخصی چگونه غم نخورم

که ورا چون تویی عوض باشد

راست چون جوهر و عرض باشد

هم نباشی به جای وی در دل

چون وییی را به گور نتوان کرد

که بود مادرش ز انده فرد