مصرع دوم · شماره 22ایزد از من شود بدان خشنودشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.19بشنو از من تو این سخن به درست#20هان و هان تا نگیری این را سست#21آن یکی پای او چو پای تو بود#22ایزد از من شود بدان خشنودانتخابشده23که کنم پای تو چو پایش خرد#24خون شحنه به تن درون بفسرد#25گرز انداخت ناگهان از دست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 22 از «حکایت» است.سطر پیشینآن یکی پای او چو پای تو بود→سطر بعدیکه کنم پای تو چو پایش خرد←